ترسی که کم کم زایل می گردد!

بازگردیم به جمله آقای ظریف که می فرماید: بازدارندگی آمریکا در ترس بقیه از آمریکاست نه در قدرت آمریکا. معتقدم این ترس کم کم زایل خواهد شد. به نظر می رسد بخش دوم این جمله نیز درخصوص شخص ایشان صادق است.

ترسی که کم کم زایل می گردد!

به گزارش گروه رسانه های خبرنگاران، جناب آقای ظریف، وزیر محترم خارجه کشورمان در مصاحبه مطبوعاتی روز دوشنبه در پاسخ به سؤال یک خبرنگار، اظهار داشته است: بازدارندگی آمریکا در ترس بقیه از آمریکاست نه در قدرت آمریکا. معتقدم این ترس کم کم زایل خواهد شد این جمله مبتنی بر این واقعیت است که ابهت ظاهری آمریکا بیش از قدرت واقعی آنها است و آنچه باعث پیشبرد اهداف آمریکا می گردد، نه قدرت آمریکا بلکه ترس دیگران از آمریکا می باشد. البته قبل از آقای ظریف، دیگرانی نیز بر موضوع جنگ روانی دشمن و کارنمودهای آن تأکید داشته اند و اصولاً یکی از مهم ترین ابزارهای دشمن، جنگ روانی و ایجاد خطای محاسباتی در ذهن دیگران است اما مهم تر از این عبارت آقای ظریف، توجه به این نکته است که به نظر می رسد شخص وزیر محترم امور خارجه، خود، یکی از کسانی است که درگیر این ترس بوده است. شاید به جرأت بتوان گفت که بخش عمده اشکال ها و مشکلاتی که در تعامل کشورمان با آمریکا به خصوص در موضوع برجام حاصل شد، ناشی از همین نگاه و تصور نسبت به آمریکا بوده است. آقای ظریف در آذرماه سال 1392 درخصوص قدرت نظامی آمریکا خطاب به جمعیت دانشجویان دانشگاه تهران اظهار می دارد: آیا فکر کردید آمریکا که می تواند با یک بمب تمام سیستم دفاعی ما را از کار بیندازد از سیستم دفاعی ما می ترسد؟ آیا واقعاًً به خاطر قدرت نظامی، آمریکا جلو نمی آید؟ تحلیل این سخن چندان کار سخت و پیچیده ای نیست. همین خطای محاسباتی است که باعث می گردد بزرگان کشور با ورود به موضوع به نظامیان فرمان دهند که یک تور و بازدید را برای دولتمردانی که چنین تصوراتی دارند برگزار نمایند تا تعیین گردد که قضیه آن گونه که این آقایان تصور می نمایند، نیست و کشورمان از لحاظ نظامی و دفاعی به سطحی از توانمندی رسیده که مانع از هرگونه اقدام دشمن می گردد.

البته این ترس از توانمندی پوشالی دشمن صرفاً در شخص آقای ظریف مشاهده نمی گردد بلکه اندکی تأمل و دقت، نشانه های این تفکر را در بعضی دیگر از دولتمردان، برملا می سازد. آن کسانی که مدام از سایه جنگ و قریب بودن حمله و تهاجم آمریکا به ایران سخن گفته و علاج دور کردن سایه جنگ را در مذاکره و امتیازدادن به دشمن تعریف می کردند، در همین چالش گرفتار هستند.

در موضوع اقتصاد نیز شاهد همین ترس توهمی از قدرت آمریکا بوده و هنوز هم هستیم. بعضی از آقایان، دنیا را تحت سلطه و سیطره بی چون و چرای آمریکا دانسته و اعتقاد داشتند که داشتن آب و نان و حتی هوا برای تنفس کردن، منوط به ارتباط با آمریکا است و اگر این ارتباط منقطع باشد یا گردد، امکان ادامه حیات برای کشور فراهم نخواهد شد. همین تفکر است که تصور می نماید اگر آمریکا بخواهد مانع فروش نفت کشورمان گردد، هیچ راهی برای عبور از این تحریم وجود نخواهد داشت مگر این که با آمریکا مذاکره کنیم که این تحریم را بردارد یا بعضی کوتوله های سیاسی که مشکل کشور خود را نمی توانند حل نمایند، به عنوان واسطه، از بزرگ خود، برای کشورمان امان نامه یا اجازه نامه ای بیاورند تا در ازای عقب نشینی از اهداف، اجازه فروش نفت خودمان را آن هم در چارچوبی که دشمن تعریف می نماید، داشته باشیم.

بازگردیم به جمله آقای ظریف که می فرماید: بازدارندگی آمریکا در ترس بقیه از آمریکاست نه در قدرت آمریکا. معتقدم این ترس کم کم زایل خواهد شد. به نظر می رسد بخش دوم این جمله نیز درخصوص شخص ایشان صادق است؛ یعنی با گذشت زمان، شاهد تغییر ادبیات ایشان هستیم. شاید بخشی از این تغییر لحن و ادبیات جناب آقای ظریف، ناشی از حرکت این ترس از نقطه اوج به طیف های پایین تر هستیم. سقوط پهپاد جاسوسی آمریکا توسط پدافند هوایی کشورمان و ناتوانی آمریکا در هرگونه اقدام مقابله ای در این خصوص، نشان داد که آمریکا نه تنها نمی تواند با یک بمب، سیستم دفاعی کشورمان را نابود کند، بلکه مجهزترین و پیشرفته ترین پهپاد این کشور که در بالاترین سطح فناوری و در لبه دانش واقع شده است، با سیستم و سامانه پدافندی کاملاًً بومی ایرانی، سرنگون می گردد. این همان عنصر و مؤلفه ای است که باعث قوت دولتمرد و سیاستمدار کشورمان می گردد تا مردی که از قدرت تهاجمی دشمن سخن می گفت، اکنون از قدرت و ظرفیت بازدارندگی و مقابله کشورمان سخن گوید و هم راستا با حاکمیت در عرصه سیاسی، بخشی از این پیروزی باشد. پس از سرنگونی پهپاد آمریکا، جناب آقای ظریف با انتشار پیامی در فضای مجازی این گونه موضع گیری کرد: آمریکا علیه ایران تروریسم مالی به راه انداخته و دست به اقدامات مخفیانه زده و حالا هم حریم هوایی ما را نقض نموده است. ما به دنبال جنگ نیستیم ولی غیورانه از آسمان، زمین و آب های خود دفاع می کنیم. ما این تجاوز جدید آمریکا را به سازمان ملل ارجاع داده و نشان خواهیم داد که آمریکا در خصوص آب های سرزمینی دروغ می گوید. شاید همین زوال قدرت آمریکا در فضای ادراکی سیاستمدار کشورمان است که باعث می گردد برخلاف چند سال گذشته که حرف مخالفینِ راهبرد دولت مورد توجه قرار نمی گرفت، اکنون ادبیات وزیر محترم امور خارجه و حتی ریاست محترم جمهور در بعضی از مسائل، بسیار نزدیک به ادبیاتی باشد که از سوی همین دولت و جریان، به عنوان ادبیات ترسوها، بی شناسنامه ها و... مورد هجمه قرارگرفته و معتقدان به این موارد، به جهنم حواله می شدند. بازخوانی موضع گیری های بعضی دولتمردان کشورمان در ایام اخیر، هرچند هنوز نیز رگه ها و نشانه هایی از ترس را در خود دارد لیکن به طور فاحشی با ادبیات گذشته ایشان فاصله دارد و هرچند عوامل متعددی می تواند در این تغییر ادبیات مؤثر بوده باشد، لیکن نگارنده بر این اعتقاد است که بخشی از آن، متأثر از مشاهده و ملاحظه ناتوانی آمریکا در مقابله با قدرت و توان نظام مقدس جمهوری اسلامی و عناصر مؤمنی است که در راستا عمل به فرمان فرمانده و مقتدای خویش، از هیچ کس، جز ذات باری تعالی، ترسی ندارند و اگر لازم باشد نفتکش انگلیس خبیث را در میان ناوهایی که مشغول همپایی [اسکورت] آن بوده اند توقیف می نمایند و به نظامیان انگلیسی هشدار می دهند اگر جان خود را دوست دارند در این عملیات دخالت ننمایند و پهپاد آمریکایی را بی هیچ ترس و واهمه ای به دلیل تجاوز به فضای سرزمینی کشورمان، سرنگون می نمایند.

یادداشت:علی اکبری

منبع:کیهان

منبع: خبرگزاری تسنیم

به "ترسی که کم کم زایل می گردد!" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "ترسی که کم کم زایل می گردد!"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید